رتبه بندی آتش

Jul 25, 2023 پیام بگذارید

در حال حاضر، پنج درجه اصلی مقاومت در برابر آتش برای مواد مقاوم در برابر آتش وجود دارد:

درجه A: مصالح ساختمانی غیر قابل احتراق که به ندرت مشتعل می شوند و می سوزند.

درجه A1: غیر قابل احتراق، بدون شعله باز.

درجه A2: غیر قابل احتراق، اندازه گیری دود مورد نیاز است، باید معیارها را پاس کند.

درجه B1: مصالح ساختمانی مقاوم در برابر شعله: مواد مقاوم در برابر آتش مقاومت خوبی در برابر آتش دارند. احتراق آنها در حضور شعله باز یا در شرایط دمای بالا دشوار است و به سرعت تکثیر نمی شوند. با حذف منبع احتراق، احتراق بلافاصله متوقف می شود.

درجه B2: مصالح ساختمانی قابل احتراق: مواد قابل احتراق دارای درجه خاصی از مقاومت در برابر آتش هستند. آنها با قرار گرفتن در معرض شعله باز یا در شرایط دمای بالا بلافاصله مشتعل می شوند و می سوزند و به راحتی می توانند در گسترش آتش مانند ستون های چوبی، قاب های چوبی، تیرهای چوبی، پله های چوبی و غیره نقش داشته باشند.

درجه B3: مصالح ساختمانی بسیار قابل اشتعال بدون اثر بازدارنده شعله، بسیار مستعد سوختن و خطر آتش سوزی بالا.

علاوه بر این، درجه های مقاومت در برابر آتش برای مواد ممکن است با توجه به استانداردهای مختلف متفاوت باشد:

DIN4102: A1، A2، B1، B2، B3

EN{0}}: A1، A2، B، C، D، E، F

اطلاعات تکمیلی:

مواد مقاوم در برابر آتش، موادی هستند که توانایی جلوگیری یا جلوگیری از گسترش شعله را دارند. آنها را می توان به مواد غیر قابل احتراق و مواد مقاوم در برابر شعله طبقه بندی کرد. مواد غیر قابل احتراق نمی سوزند، در حالی که مواد مقاوم در برابر شعله، اگرچه قابل احتراق هستند، مقاومت در برابر شعله از خود نشان می دهند و اشتعال یا زغال سنگ را برای آنها دشوار می کند. پس از حذف منبع احتراق، احتراق آنها بلافاصله متوقف می شود. از این رو به عنوان مواد ضد شعله نیز شناخته می شوند.

در مورد مواد مقاوم در برابر شعله، به استثنای معدودی که ذاتاً دارای خواص ضد شعله هستند، اغلب، مواد قابل اشتعال با بازدارنده‌های شعله، عوامل آغشته‌کننده مقاوم در برابر آتش یا پوشش‌های مقاوم در برابر آتش پردازش می‌شوند تا مقاومت در برابر شعله حاصل شود. از منظر ایمنی آتش نشانی، استفاده از مواد مقاوم در برابر آتش به جای مواد قابل اشتعال در مهندسی عمران و ساخت و ساز به منظور کاهش بار آتش سوزی و کاهش سرعت گسترش آتش توصیه می شود. عملکرد مقاومت در برابر آتش مواد از طریق آزمایش های احتراق مربوطه با توجه به شرایط استفاده مختلف تعیین می شود.

چسب های معدنی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند شامل آب شیشه، گچ، فسفات ها و سیمان هستند.

پرکننده های معدنی مقاوم در برابر آتش شامل آلومینا، پودر آزبست، کربنات کلسیم، پرلیت و پودر تالک می باشد.

رزین های آلی مقاوم در برابر شعله عبارتند از پلی وینیل کلرید (PVC)، وینیل کلرید، لاستیک کلردار، امولسیون لاستیک کلروپرن، رزین اپوکسی، رزین فنولیک و غیره.

افزودنی های مقاوم در برابر شعله شامل ترکیبات آلی حاوی فسفر، هالوژن و نیتروژن (مانند پارافین کلر، تری اتیل فسفات، دکابرومودی فنیل اتر)، و همچنین ترکیبات معدنی مانند ترکیبات بور (اسید بوریک، بورات روی، ترکیبات آنتیمونیوم بورات)، ترکیبات آلومینیوم و ترکیبات زیرکونیوم.

عملکرد احتراق مصالح ساختمانی به تمام تغییرات فیزیکی و شیمیایی که هنگام سوختن یا قرار گرفتن در معرض آتش رخ می دهد، اطلاق می شود. این عملکرد با ویژگی هایی مانند احتراق، انتشار شعله، انتشار گرما، تولید دود، تشکیل زغال سنگ، کاهش وزن و تولید مواد سمی اندازه گیری می شود. طبق استاندارد ملی چین GB8624-97، عملکرد احتراق مصالح ساختمانی به درجات زیر طبقه‌بندی می‌شود:

درجه A: مصالح ساختمانی غیر قابل احتراق که به ندرت مشتعل می شوند و می سوزند.

درجه B1: مصالح ساختمانی مقاوم در برابر شعله: مواد مقاوم در برابر آتش مقاومت خوبی در برابر آتش دارند. در حضور شعله باز یا در شرایط دمای بالا به سختی مشتعل می شوند و به سرعت تکثیر نمی شوند. با حذف منبع احتراق، احتراق بلافاصله متوقف می شود.

درجه B2: مصالح ساختمانی قابل احتراق: مواد قابل احتراق دارای درجه خاصی از مقاومت در برابر آتش هستند. آنها با قرار گرفتن در معرض شعله باز یا در شرایط دمای بالا بلافاصله مشتعل می شوند و می سوزند و به راحتی می توانند در گسترش آتش مانند ستون های چوبی، قاب های چوبی، تیرهای چوبی، پله های چوبی و غیره نقش داشته باشند.

درجه B3: مصالح ساختمانی بسیار قابل اشتعال: این مواد اثر ضد شعله ندارند، به شدت مستعد سوختن هستند و خطر آتش سوزی قابل توجهی دارند.

 

ارسال درخواست

whatsapp

تلفن

VK

پرس و جو